Ölüm meleğinden ecel şerbeti
İçilirken bile umutsuz olmam
Akşam sularında dağlar toz gibi
Saçılırken bile umutsuz olmam
Kurtuluş umudum bitse mantıken
Anlayın gönlümden geçeni lütfen
Teneşir üstünde bedene kefen
Biçilirken bile umutsuz olmam
Bakılınca amellerin tipine
Cezalar kesilse, aklın küpüne
Eylemimden naşi yerin dibine
Geçilirken bile umutsuz olmam
Derdine düşünce kızlar, oğullar
Canı acıtınca yenilen goller
Sıratı geçerken düşecek kullar
Seçilirken bile umutsuz olmam
İsrafil’e görev verildiğinde
Mizan terazisi kurulduğunda
İşlenen günahlar sorulduğunda
Kaçılırken bile umutsuz olmam
İndirse de umutlarım şalteri
Ele verilince mizan defteri
Zebaniler gelip verse mehteri
Küçülürken bile umutsuz olmam
Hakkımda kalemi kırmayı geçin
Düşsem de hâline kurbanlık koçun
Cehennem kapısı Nurseli için
Açılırken bile umutsuz olmam.