NURSEL


SANDIM


Yüzüme gülünce rüya meleği

Günlerim musmutlu geçecek sandım

Hedefe alınca aşkın tüfeği

Hüzün Kaf Dağı’na kaçacak sandım.

 

Ağlamaktan feri solan gözlerim

Her nefeste gamla dolan gözlerim

Bulutlara teslim olan gözlerim

Sellerle arayı açacak sandım.

 

Gariplik böğrüne batan bu garip

Geceye, gündüze çatan bu garip

Gam yüküne demir atanbugarip

Sevinçten havaya uçacak sandım.

 

Aşkıyla deliye döndüğüm insan

Sözlerinden aşka kandığım insan

Canımı emrine sunduğum insan

Gönlümü ikamet seçecek sandım.

 

Kaderinde hicran devran sürmeden

Kem talihe kaşlarını germeden

Nurseli sonunda ara vermeden

Bir düşten bir düşe geçecek sandım.