Programa katılan üniversite öğrencisi İdil Gülmez, yaşadığı kayıpları ve depremin hayatında yarattığı derin değişimi duygu dolu sözlerle anlattı.
Ankara’da öğrenimini sürdüren Gülmez, konuşmasında 6 Şubat’ta annesini, erkek kardeşlerini ve kuzenini kaybettiğini belirterek, depremin yalnızca bir doğal afet değil, bazı insanlar için hayatı tamamen başka bir noktaya taşıyan bir kırılma olduğunu ifade etti. “6 Şubat bu ülkede yaşayan herkesin hayatına dokundu; ama bazılarımız için hayatın yerini değiştirdi,” sözleriyle yaşadığı süreci özetleyen Gülmez, kayıplarla birlikte zamanla kurduğu bağın da koptuğunu dile getirdi.
Deprem sonrası yaşadığı sessizliği ve içsel mücadeleyi paylaşan genç öğrenci, kelimelerin çoğu zaman acıyı anlatmaya yetmediğini, asıl zor olanın acının içinde yaşamayı öğrenmek olduğunu vurguladı. “Uzun süre konuşamadım. Kelimeler yetersizdi. Acıyla birlikte yaşamayı öğrenmek, en zor olanıydı,” diyerek yaşadığı derin duygusal değişimi paylaştı.
Konuşmasında umut kavramına da değinen Gülmez, umudun her şeyin yoluna girmesi anlamına gelmediğini, yıkımın ortasında bile yan yana durabilmek olduğunu söyledi. Babasının duruşunun kendisine güç verdiğini ifade eden Gülmez, “Umut; büyük cümleler kurmak değil, her şeye rağmen nefes almaya devam edebilmektir,” dedi.
Anma programlarının yalnızca geçmişi hatırlamak için değil, aynı zamanda sorumluluk almak için de önemli olduğunu vurgulayan Gülmez, unutmanın benzer acıların tekrarına sessiz kalmak anlamına geldiğini belirtti. Programın bireysel bir çabanın değil, toplumsal dayanışmanın ürünü olduğunu ifade eden Gülmez, bu anlamlı anma programının Hasan Hüseyin Aydın ve Ömer Yıldırım ile ortak bir duygu ve sorumluluk bilinciyle hazırlandığını belirterek emeği geçen herkese teşekkür etti.
Duygu dolu anların yaşandığı programda, 6 Şubat depremlerinde hayatını kaybeden vatandaşlar saygı ve rahmetle anıldı. Katılımcılar, birlik ve dayanışma mesajlarıyla programı tamamladı.
